قدر:
«قدر»
به معنای تقدیر و اندازهگیری و تنظیم است. این معنی را هم لغت تأیید میکند و هم
قرآن و روایات. راغب اصفهانی میگوید:«لَیْلَةُ
الْقَدْرِ اَیْ لَیْلَةٌ قَیَّضَها لِأُمُورٍ مَخْصُوصَة »
(6)؛
شب
قدر یعنی شبی که (خداوند) برای [تنظیم و تعیین] امور مخصوصی آن را آماده [و مقرّر]
نموده است.» و قرآن کریم میفرماید: در آن شب «یُفْرَقُ
کُلُّ أَمْرٍ حَکیمٍ» (7) «هر کاری بر طبق حکمت [خداوند] جدا (و تعیین و
تنظیم) میگردد.»
در
بحارالانوار روایتی آمده که: «هر کس در شب قدر، از روی ایمان و محاسبه (و اخلاص)
نماز گزارد، خداوند گناهان گذشته او را میبخشد.»
و
امام صادق علیه السلام فرمود:
«التَّقْدیرُ
فی لَیْلَةِ الْقَدْرِ تِسْعَةُ عَشْرٍ، وَالابْرامُ فی لَیْلَةِ اِحْدی وَ
عِشْرینَ وَالْاِمْضاءُ فی لَیْلَةِ ثَلاثَ وَ عِشْرینَ
(8)
«
تقدیر امور و سرنوشتها در شب قدر، یعنی شب نوزدهم، تحکیم آن در شب بیست و یکم، و
امضا آن در شب بیست و سوم صورت میگیرد.»
و
امام رضا علیه السلام فرمود:
«...
یُقَدَّرُ فیها ما یَکُونُ فی السَّنَةِ مِنْ خَیْرٍ اَوْ شَرٍّ اَوْ مَضَرَّةٍ
اَوْ مَنْفَعَةٍ اَوْ رِزْقٍ اَوْ اَجَلٍ وَ لِذلِکَ سُمِّیَتْ لَیْلَةُ الْقَدْر
(9)؛
در
آن شب (قدر) آنچه که در سال واقع میشود، تقدیر و اندازهگیری میشود، از نیکی و
بدی و سود و زیان و روزی و مرگ. به همین جهت نیز شب قدر شب اندازهگیری نامیده شده
است.»
و
طبق روایات فراوانی (10) سرنوشت افراد برای سال بعد، مانند: رزق و روزی، مرگ و
میرها، خوشی و ناخوشیها، حج رفتن و حوادث دیگر زندگی، بر اساس استعدادها و
لیاقتها، رقم میخورد، و این تقدیر حکیمانه هم، در انسان هیچ گونه «اجبار» و «سلب
اختیاری» به وجود نمیآورد. میتوان بین تمام اقوال این گونه جمع کرد که در این شب
با عظمت و بزرگ، با فرود ملائکه آسمانی، تقدیرات یک سال مشخص و بر قلب حجّت زمان
علیهالسلام عرضه میشود.