سعدی شیرازی از شاعران پرآوازه ایران زمین، در
سال ۶۰۶ هجری قمری در شیراز چشم به جهان گشود. او را مشرف الدین مصلح بن عبدالله بن
مشرف نام نهادند، که بعدها به سعدی تخلص یافت.
این شاعر بزرگ که به استاد سخن و پادشاه سخت
در سرزمین پارسی معروف است، آثار بسیاری در نظم و نثر نگارش کرده که شهرت جهانی
دارند.
حکایت زیبا
از گلستان سعدی
حکیمی پسران را پند همیداد که جانان پدر، هنر آموزید که ملک و
دولت دنیا اعتماد را نشاید و سیم و زر در سفر بر محل خطر است یا دزد به یک بار ببرد
یا خواجه به تفاریق بخورد اما هنر چشمه زاینده است و دولت پاینده وگر هنرمند از
دولت بیفتد غم نباشد که هنر در نفس خود دولت است هر کجا که رود قدر بیند و در صدر
نشیند و بی هنر لقمه چیند و سختی بیند.
